WYPALIĆ

wypal|ić\~ony сов. 1. выжечь;2. (papierosa itp.) выкурить;3. выпалить;\~ jednym tchem выпалить единым духом; \~ bez ogródek выложить без обиняков + 3. wyrąbać

I(czas.) выжечьII(czas.) выкуритьIII(czas.) выпалитьIV(czas.) пальнуть

Czasownik wypalić się выгореть сгореть

1. выжечь 2. (spalić) сжечь 3. (papierosy itp.) выкурить 4. (zostać zrealizowanym) удаться / выгореть ◊ nie wypalić 1. (nie wystrzelić) дать осечку (при стрельбе) 2. (nie udać się) сорваться / прогореть (не удаться) ◊ wypalić zapałki исчиркать (спички) ◊ wypalony 1. (np. żarówka) прогоревший 2. (np. świeca) выгоревший 3. (zniszczony psychicznie, intelektualnie: o człowieku) опустошённый 

Polnisch - Russisch lüğətdə Polnisch WYPALIĆ sözünün Russisch mənası nədir? Polnisch dilindəki WYPALIĆ sözünün Russisch dilindəki mənasını yuxarıda oxuya bilərsiniz.