ODEBRAĆ

odebra|ćodbiorę, odbierze, \~ny сов. 1. komu отнять, отобрать у кого;\~ broń отнять оружие, разоружить; 2. принять, получить;\~ bagaż получить багаж;3. (zabrać skądś) забрать, взять;\~ dziecko z przedszkola забрать ребёнка из детского сада;● \~ sobie życie лишить себя жизни;\~ telefon взять трубку, подойти к телефону; \~ komuś głos лишить кого-л. слова;\~ło głos (mowę) komuś кто-л. лишился дара речи (слова) + 1, 3. zabrać 2. otrzymać, dostać

I(czas.) лишатьII(czas.) отнятьIII(czas.) отобратьIV(czas.) принять

Czasownik odebrać принять отобрать

1. (przyjąć, np. sygnał; obiekt od wykonawcy, hołdy, gratulacje; dziecko przy porodzie) принять 2. (dostać, np. pieniądze, wykształcenie) получить 3. (zabrać coś komuś) отнять у кого 4. (pozbawić życia, zdolności, głosu itp.) лишить 5. (odzyskać od kogoś) отобрать у кого 6. (np. dziecko z przedszkola, brata ze szpitala) взять 7. (przejąć od przeciwnika, np. piłkę, krążek hokejowy) отыграть 8. (np. ochotę do czegoś, apetyt na coś) отбить ◊ odebrać głos komu лишить слова кого ◊ odebrać polecenie взять поручение ◊ odebrać komu prawa поразить в правах кого ◊ odebrać telefon подойти к телефону ◊ odebrać wiarę komu w co разуверить кого в чём 

Polnisch - Russisch lüğətdə Polnisch ODEBRAĆ sözünün Russisch mənası nədir? Polnisch dilindəki ODEBRAĆ sözünün Russisch dilindəki mənasını yuxarıda oxuya bilərsiniz.