بدنام

[ بَ ] (اِ) مرضی است که اسب و استر
و خر را بهم رسد و آن را سراجه گویند.
(برهان قاطع) (آنندراج) (هفت قلزم). آزاری
در ستور. (ناظم الاطباء).

[ بَ ] (ص مرکب) شخص معروف
ببدی. (آنندراج). کسی که ببدی شهرت کند.
رسوا. بی آبرو. (آنندراج). صاحب سوء
شهرت. مقابل خوش نام. (یادداشت مؤلف). و
رجوع به ترکیبات نام در حرف «ن» شود.
- بدنام ...

(بَ)(ص مر.) دارای شهرت بد، معروف به بدی .

Persisch - Persisch lüğətdə Persisch بدنام sözünün Persisch mənası nədir? Persisch dilindəki بدنام sözünün Persisch dilindəki mənasını yuxarıda oxuya bilərsiniz.