عیاشی

[ عَ یْ یا ] (حامص) عمل عیاش.
عیش و عشرت و خوشگذرانی و شادی و
اشتغال به شادی. || شهوت پرستی و فسق و
فجور و ماژپرستی. (ناظم الاطباء). و رجوع
به عیاش شود.

[ عَ یْ یا ] (اِخ) عبداللََّه بن محمدبن
ابی بکر عیاشی مغربی. رجوع به عبداللََّه (ابن
محمد...) شود.

[ عَ یْ یا ] (اِخ) محمدبن احمد
مالکی زیانی عیاشی، مکنی به ابوعبداللََّه. وی
از بنی مالک بن زغبة بود و از مجاهدان مغرب
اقصی بشمار میرفت. او را جنگهایی با
پرتقالیها میباشد که شرح آنها در الاعلام
زرکلی آمده ...

[ عَ یْ یا ] (اِخ) محمدبن مسعود
عیاشی سمرقندی. از فقهای بزرگ شیعهٔ
امامیه در اواخر قرن سوم و اوایل قرن چهارم
هجری. رجوع به ابوالنصر (محمدبن...) و
مآخذ ذیل شود: خاندان نوبختی ص ۱۴۰،
الاعلام زرکلی، الفهرست ابن الندیم،
سفینةالبحار ج ۲ ...

Persisch - Persisch lüğətdə Persisch عیاشی sözünün Persisch mənası nədir? Persisch dilindəki عیاشی sözünün Persisch dilindəki mənasını yuxarıda oxuya bilərsiniz.